Dlaczego trudno jednoznacznie odpowiedzieć, ile zajmuje nauka hiszpańskiego
Jako wieloletnia nauczycielka oraz neurodydaktyczka nie boję się odpowiedzieć na to pytanie. Odpowiedzią jest – nie wiem. Naprawdę nie wiem ile zajmuje nauka języka hiszpańskiego. Dlaczego? Ponieważ jest to kwestia bardzo indywidualna, która zależy od motywacji, potrzeb, indywidualnych predyspozycji, czasu oraz zasobów danej osoby. Pomimo tego, żesama nauczam hiszpańskiego już prawie 15 lat, cały czas uczę się czegoś nowego, zawsze trafi się jakieś nowe słowo czy wyrażenie, którego wcześniej nigdy nie słyszałam. To znaczy, że nie nauczyłam się hiszpańskiego? Absolutnie nie.
Z mojej perspektywy nie istnieje termin nauczyć się czegoś w 100%. Uczenie się czegokolwiek nowego wymaga od nas motywacji, dyscypliny, ale przede wszystkim pokory. Warto pamiętać, że zawsze będzie coś czego nie wiemy, coś o czym zapomnieliśmy, albo nie do końca przećwiczyliśmy. I jest to jak najbardziej w porządku bo… Nie popełnia błędów ten, kto nie robi nic 🙂
Dla jednych “znać hiszpański” oznacza zdać egzamin DELE C2 na najwyższą ocenę, a dla innych to zamówienie przepysznych tapasów w barze i small talk z lokalnymi ludźmi. Każdy cel jest dobry. Język jest żywym organizmem, który cały czas ewoluuje i zmienia się – nie można go wstawić w sztywne ramy.
Motywacja – bez niej ani rusz
Samo oglądanie filmików lub czytanie motywujących artykułów nic nie da – tutaj trzeba zacząć działać. Tylko najpierw warto sobie to działanie zaplanować.
Zacznijmy od rodzajów motywacji. Motywacja dzieli się na zewnętrzną oraz wewnętrzną. Zewnętrzna to taka, gdzie motywuje nas do działania ktoś lub coś innego niż my sami. Może to być chęć zaimponowania sąsiadce, rodzice, którzy ciągną swoje dzieci na najróżniejsze zajęcia pozalekcyjne, a nawet pragnienie posiadania lepszego statusu społecznego. I tutaj tkwi pies pogrzebany. Motywacja zewnętrzna jest przelotna, krótkotrwała i tymczasowa. Znika tak szybko jak się pojawia. Idealną sytuacją jest gdy zamieni się w wewnętrzną. Motywacja wewnętrzna do nasza osobista chęć nauki. Podyktowana naszymi pragnieniami, zainteresowaniami, celami. Mamy w nauce osobisty, indywidualny cel. Ten typ motywacji trwa o wiele dłużej, ale czasami również się kończy… W tej sytuacji może uratować nas tylko dyscyplina.
Wyobraź sobie, że pada deszcz, wieje wiatr, zimno i plucha na dworzu. Leżysz pod kocykiem z herbatką i oglądasz swój ulubiony serial. Nagle zdajesz sobie sprawę, że za godzinę masz lekcję hiszpańskiego i wypadałoby co nieco sobie powtórzyć. Masz ochotę na wyjście spod kocyka? Nie. Wolisz zostać w cieple i oglądać serial? Tak. Chcesz poczuć arktyczny chłód wstając do komputera? Nie.
Nie masz najmniejszej ochoty, ale to robisz. Dyscyplina uratowała Twoją lekcję hiszpańskiego.
Warto podjąć próby dywersyfikacji naszego sposobu przyswajania wiedzy. Jeżeli spadła Ci motywacja, warto poszukać sobie wciągający serial lub poszukaj nowego artysty, który zagwarantuje Ci nowe doznania muzyczne w języku, który kochasz.
Czas i regularność – klucz do trwałych efektów
Możliwe, że wiele osób w tym momencie zamknie naszą stronę i stwierdzi, że piszę jakieś brednie, ale… Jeżeli myślisz, że 60 minut lekcji z lektorem bez pracy własnej w domu sprawi, że Twój język hiszpański będzie na mistrzowskim poziomie, to muszę Cię zmartwić. Tak nie będzie.
Regularna, codzienna praca nad językiem jest kluczem do sukcesu. Wystarczy poświęcić
tylko 15/20 minut dziennie na naukę, aby porządnie powtórzyć materiał i uczyć się nowych zagadnień. Jak to mówią – nie od razu Rzym zbudowano ale cegły noszono codziennie.
Jeśli regularnie będziesz zaglądał do książek, już po ⅔ miesiącach będziesz w stanie poradzić sobie w podstawowych sytuacjach w krajach hiszpańskojęzycznych. Rozmowy na lotnisku, w hotelu lub zamawianie jedzenia nie będą stanowiły dla Ciebie problemu.
Ważne jest również to jak się uczysz. W neuronaukach nazywamy to preferencjami przyswajania wiedzy.
Jakie są moje preferencje? Jeżeli myślisz, że będę opisywać jakieś kosmiczne metody opracowane przez naukowców NASA to rozczaruję Cię. Jeżeli chodzi o naukę hiszpańskiego jestem boomerem. Zeszyt, długopis i kolorowe zakreślacze. To mój przepis na sukces. Wszystkie nowe słówka zapisuję sobie wraz z przykładami, aby uczyć się słów w kontekście. Często wracam do notatek i je powtarzam na glos. Lubię chodzić po mieszkaniu i głosno powtarzać słowa – angażujesz całe swoje ciało w zapamiętywanie nowego materiału. Podejście wielozmysłowe naprawdę działa.
Jakie są Twoje preferencje przyswajania wiedzy? Jak lubisz się uczyć? Która metoda jest dla Ciebie najbardziej efektywna?
Na te pytania każdy powinien sobie odpowiedzieć samemu 🙂
Indywidualne predyspozycje – każdy uczy się inaczej
W Polsce nadal funkcjonuje podział społeczeństwa na dwie kategorie; humaniści oraz ścisłowcy. Dzięki najnowszym badaniom mózgu wiemy, że taki podział jest nieaktualny, a nasz mózg po prostu potrzebuje odpowiedniego sposobu, aby przyswajać wiedzę.
Osoby, które już znają inny język obcy, np. angielski lub jakiś język romański (ta sama rodzina języków), mogą o mieć o wiele większą łatwość w nauce hiszpańskiego.
Jeżeli hiszpański jest Twoim pierwszym językiem obcym – nie zniechęcaj się. To jest okazja, aby poznać siebie i wypracować swój indywidualny styl nauczania.
W szybkości przyswajania wiedzy istotnym elementem jest tzw. immersja, czyli metoda zanurzeniowa. Polega ona na dosłownym zanurzeniu się w języku – słuchanie muzyki, podcastów, zmiana języka w telefonie na hiszpański, oglądanie seriali. Próba maksymalnego otoczenia się językiem.
Najważniejsze – nie porównuj się z innymi. Zawsze będzie ktoś lepszy i gorszy od Ciebie w każdym aspekcie życiowym. Warto skupić się na tym, co wychodzi nam naprawdę dobrze
Poziomy zaawansowania i realny czas nauki
Żeby lepiej zobrazować, ile może zająć nauka hiszpańskiego, warto przyjrzeć się co ma na ten temat do powiedzenia Europejski System CEFR. Jest to Europejski System Opisu Kształcenia Językowego, międzynarodowy standard opisujący kompetencje językowe.
– A1–A2 (początkujący): 100–200 godzin nauki. Wystarczy 4–6 miesięcy regularnych zajęć, by prowadzić proste rozmowy.
– B1–B2 (średnio zaawansowany): 350–600 godzin nauki. Zazwyczaj 1–1,5 roku. Na tym poziomie możesz pracować, podróżować i swobodnie rozmawiać.
– C1–C2 (zaawansowany): 700–1200 godzin nauki. To często 2–3 lata systematycznej pracy, po których możesz zdawać egzaminy DELE lub używać hiszpańskiego zawodowo.
Osobiście nie jestem fanką prób szufladkowania języka. Jak już wcześniej wspominałam, język jest żywym organizmem, który ciągle się zmienia i ewoluuje. Najważniejsze jest to, abyś Ty dobrze czuł się ze swoim hiszpańskim i zdawał sobie sprawę ze swoich mocnych i słabych stron.
Podsumowując: nauka hiszpańskiego to osobista podróż
Czy odpowiedziałam na pytanie “ile zajmuje nauka języka hiszpańskiego?”. Wydaje mi się, że nie 🙂
Zajmuje tyle ile potrzebujesz, tyle ile czasu i regularności jesteś w stanie poświęcić. Dla jednych to kilka miesięcy intensywnej nauki, a drugich kilka lat spokojnego przyswajania i odkrywania nowych słów.
Nie warto podchodzić do hiszpańskiego jak do wyścigu. Pamiętaj, że dajesz sobie możliwość otworzenia nowego okna na świat i rozpoczęcia fascynującej podróży. Tutaj nie potrzeba deadline’ów czy określonych ram czasowych 🙂
